Kijk naar een kind op een stoel. Het wiebelt, draait, zakt onderuit en schiet weer overeind. Volwassenen hebben dat afgeleerd. Wij zitten netjes stil, soms twee uur achter elkaar, en staan dan op met een rug die eerst op gang moet komen.
Microbewegingen zijn de volwassen versie van dat wiebelen. Het zijn bewegingen van een paar centimeter die u maakt terwijl u doorwerkt, rijdt of in de rij staat. Ze zijn geen oefeningen in de gebruikelijke zin. U hoeft er niet voor op een mat te gaan liggen en niemand ziet dat u ze doet.
Het woord komt u in wetenschappelijke artikelen niet vaak tegen. Daar heet het houdingsvariatie of het onderbreken van zitten. Het idee erachter is hetzelfde, en sluit aan bij wat in deze gids staat over een dynamische houding.


